22 marca 2013
Elliott Erwitt, personal best for Leica
Od wyprowadzki i ostatniej wizyty w Warszawie minęło już więcej czasu, niż mi się wydawało. Myślałam też, że już wiosna i choroba tej zimy mi darowała. Niestety długi spacer bez czapki po Śródmieściu sprowadził mnie na ziemię, a potem do łóżka na tydzień, ale i tak było warto, bo druga część wędrówki upłynęła mi na przedługim oglądaniu wystawy Erwitta. Autorytet, mistrz i klasa sama w sobie. To było dla mnie ważne wydarzenie również dlatego, że to ostatnie zdjęcie było jednym, z tych, które rozpoczęły moją przygodę. Niezmiennie je uwielbiam.
26 lutego 2013
warsaw
Pewien park w centrum i bardzo znane długie schody. Kiedy to było... A w weekend będę musiała spotkać się ze stolicą po długiej przerwie. Na Erwitta pójść to mój obowiązek.
24 lutego 2013
20 lutego 2013
mama
Mama zwróciła mi uwagę, że nie dodaję nic na bloga. Ona jedna. Dzięki Mamo!
Tadam! Pierwsze zdjęcie ze Starta na blogu. Jeszcze kilka mi się udało, ale jak widać coś skiepściłam.
Tadam! Pierwsze zdjęcie ze Starta na blogu. Jeszcze kilka mi się udało, ale jak widać coś skiepściłam.
Długopole, kwiecień 2012.
1 stycznia 2013
2013
Nie przepadam za Sylwestrem i całą jego otoczką. Nie wierzę w "magię" tej nocy, poza jednym wyjątkiem...
Lubię kiczowatość sztucznych ogni.
Mogę na nie patrzeć pięć razy dłużej, niż czekać na autobus i ani razu nie stęknę, że mi zimno.
Fajerwerki nad Poznaniem.
Lubię kiczowatość sztucznych ogni.
Mogę na nie patrzeć pięć razy dłużej, niż czekać na autobus i ani razu nie stęknę, że mi zimno.
Fajerwerki nad Poznaniem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)

















