Poczyniłam obserwację, z których wynika, że rękawiczki to najczęściej gubiona część garderoby. Powinny być na zmarzniętych dłoniach, a są, gdzie się nie obrócę. Sama zastanawiam się co zrobiłam z moją najcieplejszą parą. Może powinniśmy, jak przedszkolaki, nosić je na sznurkach.
Jestem tak zapracowana, że brakuje mi czasu chociażby na aktualizacje. Zmęczenie narasta więc wczorajszy wieczór poświęciłam na kulturę i sen. Przesłuchałam genialny soundtrack z "Okuribito", zabrałam się za czytanie "Dna oka" W.Nowickiego i obejrzałam "Attenberg", który zdecydowanie polecam. Książkę pewnie też, ale jeszcze nie skończyłam. I znów budzę się, pracuję, gonię kapryśne światło i strasznie cieszę się, że wydłuża się dzień.
Wszystkim, którzy tu trafiają życzę szczęśliwego nowego roku, a w nim: zdrowia, świeżych pomysłów, inspirujących znajomości, ciekawych projektów, rozwoju osobistego i zadowolenia z tego, co robicie najlepiej :-)
Z jednej strony zdarza się narzekać, że coraz krótsze dni, mniej czasu, nieciekawe światło, a do tego zimno, a z drugiej światła nocą są hipnotyzujące. Wszystko wygląda inaczej, bardziej zaskakuje i zamiast czekać na nocny lub dzienny autobus, wyjmuję aparat i niekrótką drogę pokonuję w dokładnie takim samym czasie pieszo. Mam zmarznięte policzki, ale po godzinie marszu jestem o kilka klatek do przodu, a gdy wstaje świt zasypiam w ciepłym łóżku.